چرت و پرت های یک افسرده

حتی خودم، حتی تو

chamaeleon — Mon, 09 Jan 2012 21:11:47 GMT

زندگی من مثل یک جوک بی مزه است که هیچ کس به آن نمی خندد.

همینه که هست

chamaeleon — Sat, 24 Dec 2011 01:19:36 GMT

هر گونه تلاشی جهت تغییر دادن آدم ها، محکوم به شکست است.

حافظه تخمی

chamaeleon — Thu, 15 Dec 2011 18:40:00 GMT

میزان گه بودن یک خاطره با احتمال موفقیت در فراموش کردن آن، نسبت معکوس دارد.

چرا در رو باز نمی کنی ؟

chamaeleon — Fri, 02 Dec 2011 18:53:18 GMT

بزرگ ترین نقطه عطف زندگی زمانی شکل می گیره که یا در زمان مناسب در جای مناسب باشی، یا در زمان نامناسب در جای نا مناسب.

تلاش نافرجام

chamaeleon — Sat, 19 Nov 2011 03:04:15 GMT

حس بدی است وقتی به صفحه سفید روبرویت زل زده ای و تلاش می کنی تیک تاک ساعت دیواری که تنها صدایی ست که سکوت نیمه شب را می شکند را نادیده بگیری و سعی کنی که جملات درهم برهم مغرت را مرتب کنی و انگشتانت را روی حروف کی برد بلغزانی، بلکه فرآیند همه این تلاش ها تبدیل شود به یک متن نصفه و نیمه ی ویرایش نشده و امیدوار باشی یک نفری که نه می دانی دختر است یا پسر، از روی بی حوصلگی یا به خاطر جستجوی کلمات بی ربط -و عموما کمر به پایین- به وبلاگت رسیده، نوشته ات را بخواند و یحتمل فحشی زیر لب نثارت کند و شاید در بهترین حالت کامنتی بنویسد و بگوید که وبلاگ قشنگی داری و بخواهد که به او هم سری بزنی و تو به این فکر کنی که چه چیز این چرت و پرت ها قشنگ بوده و سر خورده شوی که نتوانسته ای حس تنهایی، بدبختی، فلاکت و بی چاره گی ات در یک متن نصفه و نیمه ی ویرایش نشده ی یک سره ی بدون نقطه منتقل کنی و به خود بگویی که ای کاش همان جور به صدای تیک تاک ساعت دیواری گوش می کردی و انگشتانت را برای نوشتن این همه مزخرف روی کی برد نمی لغزاندی و سعی نمی کردی با تمام این کار ها یادش، خاطراتش، صدایش، بویش و حتی بودنش را فقط برای چند دقیقه از یاد ببری، اما در آخر ببینی که موفق نبوده ای و لحظه ای نتوانسته ای طره ی موهای فِرَش، برق چشمانش، شیطنت صدایش و آرامش دستانش را فراموش کنی.

من یه "زندگی" به خودم بدهکارم

chamaeleon — Wed, 09 Nov 2011 21:29:06 GMT

اگه بخوای جوری زندگی کنی که به کسی بدهکار نباشی

آخرش یه "زندگی"، به خودت بدهکار می شی.

من گم شده ام

chamaeleon — Sat, 29 Oct 2011 17:00:00 GMT

درست یادم نیست کی بود، کجا بود یا حتی چی شد که خودم رو گم کردم. خودم رو یک جایی تو گذشته ای جا گذاشتم که چیز زیادی ازش یادم نیست. خاطراتم از اون موقع گنگ و نا مفهومه. انگار تکه ای از مغزم که خاطرات رو تو خودش جا می ده، به خوردم داده باشن. تصاویری کم رنگ از گذشته تو ذهنم نقش بسته. تصاویری که گهگاه رنگ و بوی خیال و توهم به خودش می گیره و معمولا قادر نیستم مرز بین واقعیت و خیال رو تشخیص بدم.

هر روز که خودم رو تو آینه می بینم، پیش خودم فکر می کنم که این من نیستم. من یک جایی توی گذشته جا مونده ام. کسی جای من رو گرفته و زندگی مسخره ام رو به شکل احمقانه ای تا امروز ادامه داده.

خسته شده ام. از این بازی مسخره خسته ام. از من که گذشت. شما مراقب باشید خودتون رو جایی گم نکنید.

کُت شدم

chamaeleon — Thu, 20 Oct 2011 01:38:05 GMT

اشتباهم این بود که با دیدن اولین "دل" حکم کردم.

من در گودر

Marriage sucks

chamaeleon — Sun, 09 Oct 2011 22:30:00 GMT

ازدواج مزخرف است. گه است. بردگی است. هر چه عمرش بیشتر می شود بوی تعفنش بیشتر زندگی را می گیرد و برای این که گندش در نیاید مجبورت می کند به دروغ گویی. به ریا کاری. به "دوستت دارم" گفتن های تکراری و از روی عادت. به تظاهر به خوشبخت بودن.

من در گودر

بهنام گنجی ترسو بود. نامرد بود. عاشق نبود.

chamaeleon — Sat, 01 Oct 2011 18:30:44 GMT

وقتی می دونی یه نفری، یه جایی، فقط به خاطر بودنت نفس می کشه، اجازه نداری که نباشی.

من در گودر